Παγκόσμιος εφιάλτης από έναν πόλεμο φθοράς Ιράν - ΗΠΑ - O κρυφός κίνδυνος

Δύο μήνες μετά την αιφνιδιαστική κοινή επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν, οι διαπραγματεύσεις παραμένουν σε αδιέξοδο.
Η κατάσταση χαρακτηρίζεται από εύθραυστη εκεχειρία από τις 8 Απριλίου, ενώ η ναυσιπλοΐα στο Στενό του Hormuz συνεχίζει να διαταράσσεται από ανταγωνιστικούς αποκλεισμούς.
Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Anna Kelly δήλωσε ότι οι ΗΠΑ συνεχίζουν τις συνομιλίες με την Τεχεράνη, αλλά «δεν θα βιαστούν να κλείσουν μια κακή συμφωνία», μετά από συζητήσεις του Donald Trump με το επιτελείο εθνικής ασφάλειας για νέα ιρανική πρόταση.

Η σκιά μιας «παγωμένης σύγκρουσης»

Το Κατάρ προειδοποιεί πλέον ανοιχτά για τον κίνδυνο μιας «frozen conflict», όπου το Στενό του Hormuz ετατρέπεται σε εργαλείο πίεσης με περιοδικές εκρήξεις βίας.
Ο Mehran Kamrava από το Georgetown University στο Κατάρ σημειώνει ότι το σημερινό καθεστώς «χωρίς πόλεμο αλλά και χωρίς ειρήνη» είναι εξαιρετικά δαπανηρό και για τις δύο πλευρές.
Το Quincy Institute εκτιμά ότι μόνο τον πρώτο μήνα οι ΗΠΑ δαπάνησαν 20–25 δισ. δολάρια, ενώ μια πλήρης χερσαία εκστρατεία θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 650 δισ. δολάρια ετησίως.

Ενέργεια, αποκλεισμοί και παγκόσμιο σοκ

Οι ναυτικοί περιορισμοί των ΗΠΑ και οι ιρανικές κινήσεις στο Hormuz έχουν ήδη ανεβάσει τις τιμές καυσίμων στις ΗΠΑ, με τη βενζίνη να πλησιάζει τα 4,18 δολάρια το γαλόνι.
Παράλληλα, ιρανικές επιθέσεις έχουν προκαλέσει ζημιές δισεκατομμυρίων σε αμερικανικές στρατιωτικές υποδομές και έχουν επιβαρύνει τις σχέσεις της Ουάσινγκτον με τους συμμάχους του Κόλπου.

Από τον «προσωρινό πόλεμο» στη στρατηγική φθοράς

Αναλυτές όπως ο Chandler Williams τονίζουν ότι μια αρχικά «παρατεταμένη σύγκρουση» μπορεί να μετατραπεί σε «protracted conflict», δηλαδή σε έναν πόλεμο σχεδιασμένης φθοράς χωρίς ορατό τέλος.
Η Ουάσινγκτον βασίζεται σε συνεχή στρατιωτική και οικονομική πίεση, ενώ η Τεχεράνη επενδύει στη στρατηγική του Hormuz ως μοχλό αντοχής και διαπραγμάτευσης.

Η στρατηγική του «no war, no peace»

Η αμερικανική πολιτική κινείται ανάμεσα σε περιορισμένες αεροπορικές επιθέσεις και την απειλή νέας κλιμάκωσης, με στόχο να εξαναγκάσει την Τεχεράνη σε συμφωνία.
Το Ιράν, από την πλευρά του, φαίνεται να επιδιώκει μια κατάσταση φθοράς, υπολογίζοντας ότι η ενεργειακή πίεση μέσω του Hormuz  μπορεί να καταστήσει το κόστος της σύγκρουσης δυσβάσταχτο για την παγκόσμια οικονομία.

«Mowing the grass» και ο κίνδυνος της μονιμοποίησης του πολέμου

Αναλυτές συγκρίνουν τη στρατηγική αυτή με την ισραηλινή τακτική «mowing the grass», δηλαδή περιοδικές στρατιωτικές επιχειρήσεις για έλεγχο της έντασης χωρίς τελική λύση.
Ο Michael Kerr από το King’s College London προειδοποιεί ότι σε ένα κράτος όπως το Ιράν, με πυραυλικές και drone δυνατότητες, αυτή η στρατηγική ενέχει υψηλό κίνδυνο αντίποινων σε ευρύτερη κλίμακα.

Οικονομική ασφυξία και ανθρωπιστικό κόστος

Έκθεση του Προγράμματος Ανάπτυξης του ΟΗΕ, επισημαίνει ότι οι στρατιωτικές εντάσεις έχουν ήδη πλήξει την απασχόληση, τις μεταφορές και τις εφοδιαστικές αλυσίδες στο Ιράν.
Περίπου το μεγαλύτερο μέρος των εισαγωγών σιτηρών της χώρας διέρχεται από το Hormuz, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο επισιτιστικής ανασφάλειας σε έναν πληθυσμό σχεδόν 90 εκατομμυρίων.

www.bankingnews.gr